ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ പവിത്രതയും
വിഷുവിന്റെ ഐശ്വര്യസ്മൃതിയും
ഒരേ നിമിഷത്തിൽ കൈകോർക്കുമ്പോൾ,
കൊന്നപ്പൂവിന്റെ സ്വർണ്ണകാന്തിയിൽ പൊതിഞ്ഞ
എന്റെ ഇന്ത്യൻ രൂപ
ബോട്സ്വാനയിലെ ഗ്രാമത്തലവന്റെ കൈകളിൽ
വിഷുക്കൈനീട്ടമായി മാറിയ ആ മുഹൂർത്തം
ഹൃദയം എഴുതിവച്ച ഒരു ചരിത്രമായി.
അധികാരത്തിന്റെ ഗർവ്വവും
ശബ്ദമുള്ള ആധിപത്യവാചകങ്ങളുംക്കാൾ
എന്റെ നാടിന്റെ
വിനയപൂർവ്വമായ പുഞ്ചിരിക്കാണ്
ലോകം ഒടുവിൽ തലകുനിയുക,
ഈ സത്യം
ആ ദൃശ്യമാണ് മൗനമായി വിളിച്ചുപറയുന്നത്.
പ്രവാസത്തിന്റെ മണ്ണിൽ ഇരുന്ന്
സ്വന്തം നാടിന്റെ മഹത്വം
നിശ്ശബ്ദമായി ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ഈ കർമ്മം
ദേശസ്നേഹം മുദ്രാവാക്യമല്ല
അത് ജീവിതത്തിന്റെ ശീലമാണെന്നു
കാലത്തോട് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തട്ടെ.
ലോകവേദിയിൽ
ഭാരതം ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ
തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന കാലം
ഇനി സ്വപ്നമല്ല;
അത് വരാനിരിക്കുന്ന
യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ നിഴലാണ്.
ഭാരതം ലോകത്തിൽ ഒന്നാമതാകട്ടെ,
ശക്തിയിൽ മാത്രമല്ല,
സംസ്കാരത്തിൽ,
മാനവികതയിൽ,
വിനയത്തിൽ.
കൊന്നപ്പൂവിൽ പൊതിഞ്ഞ
ഈ വിഷുക്കൈനീട്ടത്തോടൊപ്പം
ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു,
നമ്മുടെ പാരമ്പര്യം
കാലത്തെ അതിജീവിച്ച്
എന്നും നിലനിൽക്കട്ടെ.