ലോക തേനീച്ച ദിനം: കവിത
ലീലാമ്മ തോമസ്, ബോട്സ്വാന
പൂക്കളുടെ രാജ്യത്തിലെ
ചെറിയ രാജ്ഞിമാരേ,
നിങ്ങളുടെ ചിറകുകളിൽ
ഭൂമിയുടെ പ്രണയമുണ്ട്.
നിങ്ങൾ പറക്കുന്നത്
മാത്രം തേൻ തേടാനല്ല
ഒരു പൂവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന്
മറ്റൊരു പൂവിന്റെ ആത്മാവിലേക്കുള്ള
മൗന സന്ദേശം കൊണ്ടുപോകാനാണ്.
ഒരു തേനീച്ച
ഒരിക്കലും ശബ്ദിച്ച് പറയില്ല
“ഞാനാണ് ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നത്” എന്ന്.
അവൾ നിശ്ശബ്ദമായി
പൂവിനെ ചുംബിക്കും,
പിന്നെ മറ്റൊരു പൂവിലേക്ക് പറക്കും.
പ്രണയലേഖനം കൈമാറുന്ന
ഒരു ചെറു ദൂതനെപ്പോലെ.
മനുഷ്യർ
അതിരുകൾ വരയ്ക്കുമ്പോഴും,
യുദ്ധങ്ങളുടെ പേരിൽ
ഭൂമിയെ വിഭജിക്കുമ്പോഴും,
തേൻച്ചീറ്റകൾ മാത്രം
പൂക്കളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്നു.
ഓരോ മാമ്പഴത്തിലും
ഓരോ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലും
ഓരോ പച്ചപ്പിന്റെ ശ്വാസത്തിലും
നിങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ സ്പർശമുണ്ട്.
നിങ്ങൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു,
പ്രണയം വലിയ വാക്കുകളല്ലെന്ന്,
പക്ഷേ
ആയിരം തവണ ആവർത്തിക്കുന്ന
ഒരു ചെറിയ കരുതലാണെന്ന്.
എന്നാൽ ഇപ്പോൾ
പല തോട്ടങ്ങളും നിശ്ശബ്ദമാകുന്നു.
വിഷവും പുകയും
മനുഷ്യന്റെ അശ്രദ്ധയും
വസന്തത്തെ പേടിപ്പിക്കുന്നു.
എങ്കിലും നിങ്ങൾ പറക്കുന്നു…
ചെറിയ ഹൃദയമുള്ള
ഭൂമിയുടെ പ്രണയഗായികമാരേ,
നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നത്
നമ്മുടെ ഭാവിയെ സംരക്ഷിക്കലാണ്.
കാരണം
തേൻച്ചീറ്റകൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ
ഭൂമി തന്റെ ഗാനത്തിന്റെ
ഏറ്റവും മധുരമുള്ള വരി
മറന്നുപോകും.
